ukradłam to z fejsbuków

"Jak żyjesz, Kochana?

Jak żyjesz
wśród coraz zimniejszych ścian
ulatnia się z nich wilgotna 
woń naszych ciał

Czy Ci nie chłodno?

Jak zasypiasz
nie na mojej
piersi
nieopleciona gałęziami
moich rąk, moich nóg
kto poprawi
opadającą rękę – nim zemdleje

Jak wracasz z niespokojnych snów
bez pocałunków, które jeszcze się śnią
a już budzą
każde włókienko Twego ciała
każdą żyłkę

Jak wędrujesz labiryntem głuchych ulic
nie trzymając się mojej ręki

Jak wchodzisz po zmęczonych schodach

Jak żyjesz kochana
beze mnie?

Dlaczego żyjesz?"

Bohdan Urbankowski "Dlaczego"

16.05.2014

człowiek to człowiek
a wszędzie schroniska walających się po ziemi serc
Dziś w jedno wdepnąłem,
gdy w pośpiechu szedłem po schodach
A na górze ja sprzed lat nastu.
Potępiłem siebie.
A na górze ja po latach nastu.
doświadczyłem człowieczeństwa
...kiedy suka wypchnęła swe szczenię spod kół pędzącego samochodu,doświadczyłem człowieczeństwa.
Kiedy ramię w ramię biegł kot z myszą,
Kiedy kruk z wroną podzielił się chlebem,doświadczyłem człowieczeństwa.
Kiedy dwa łabędzie się objęły...

(28.04.2014)

A jeśli jesteś jak ten dom stawiany z karty
-wystarczy para zręcznych rąk

-lub podmuch wiatru.
Niewielkie drgnięcie.


----------------------------------
Zrobiłam dzisiaj takie sobie gówienko,którego baza została moim nowym tłem na fb. czuję się zdolna. problem w tym,że tylko czuję...

co do tytułu wiersza,hm,ciekawe,co powiedzą znajomi,bo ja dokładnie wiem jaki ma mieć tytuł i o co chodzi.

Tacenda 27-04-2014

I keep my window open
But your eyes so strongly closed
Tacenda over dead body
Tacenda over us

All that closed
Never opened
Heavy volume of no name
Heavy volume of beauty

At the end
The key lost somewhere
at the beginning of goodbye
in the end of hello
Tacenda over dead body
Heavy volume of whats gone.

Rafał Wojaczek "Kobiecość"

(25.01.2014)

Popsuj mój świat.
Niedługo dorosnę,na dźwięk twego imienia ni warga ma nie drgnie
Niedługo odmienią się koleje powierzonego nam losu - tak mówią.
Jak lalka,jak marionetka,a z posłuszności w bunt
przez cienką linię most prowadzi.
Psujesz mój świat,palisz mosty.
Cienka linia na nietrwałym jeziorze zostaje.
Zgliszcza mostu upiornie witają w Depresji.
Wciąga mnie w dół,wypływam,znów w dół...
A jednak,popsułeś mój świat,spaliłeś mosty
utopiłam to wszystko w utopijnej Depresji.
Na brzegu bez i czarne róże,żegnają Cię z nut mojej melodii.

długie rękawy (25.01.2014)

Ja wciąż noszę
moje ukochane długie rękawy.Dzisiaj było tak cholernie zimno.
Miałeś być tu,masz być ze mną.
Długi rękaw tam gdzie ciemność dała swój upływ.

Ja wciąż tęsknię

w moim ukochanym długim rękawie,a życie ucieka mi za ścianą.
Szukam lepszego,trafiam na kamień.
I gdzie teraz to dobro,gdzie teraz ta chwała...

Mówią nam,że dobrze zginąć cierpieniem,
sami wciąż w nas rzucają kamienie,tępiąc niemoralne zachowanie innych.
Tak myślę,tak czekam,
a moje myśli z długiego rękawa wracają pod twój adres.

Wciąż noszę moje ukochane długie rękawy,
przekleństwo,co spadło na mnie ze mnie samej...Tylko dlatego,że zawsze jest tak cholernie zimno.

Miałeś być tu,masz być ze mną.
Pilnuj,ratuj...